Προορισμοί

Η Ύδρα απέχει 36 ναυτικά μιλιά από το Τολό και διατηρεί το δικό της ξεχωριστό ρυθμό και ηρεμία.  Είναι το μόνο μέρος που απαγορεύεται η κυκλοφορία όχι μόνο των αυτοκινήτων αλλά και των δικύκλων.  Η θαλασσινή αύρα και τα γαλάζια νερά συνδυάζονται αρμονικά με την ηρεμία του υπέροχου τοπίου και κάνουν την Ύδρα ιδανικό μέρος για τον επισκέπτη.  Με το δικό της χαρακτήρα και αρχιτεκτονική, τα στενά πέτρινα μονοπάτια και τα παλιά αρχοντικά ασκεί μια γοητεία στον επισκέπτη που έλκει ιδιαίτερα τους καλλιτέχνες.

ΙΣΤΟΡΙΑ
Τον 15ο αιώνα η Ύδρα άρχισε να κατοικείται από πρόσφυγες που έρχονταν στο νησί για να γλιτώσουν την τούρκικη δίωξη.  Τα άγονο έδαφος του νησιού ώθησε τους κάτοικους να στραφούν στη θάλασσα για το ψωμί τους και έτσι έγιναν εξαίρετοι ναυτικοί.
Στην επανάσταση του 1821 οι Υδραίοι είχαν 130 πολεμικά που αποτελούσαν τα δυο τρίτα του ελληνικού στόλου.  Τα παλιά καλοχτισμένα αρχοντικά του νησιού στέκουν ακόμα επιβλητικά και μαρτυρούν τη δόξα που γνώρισε το νησί τα χρόνια πριν την επανάσταση.

ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ
1.  Το ιστορικό μουσείο της Ύδρας όπου φυλάσσονται κειμήλια της επανάστασης, η καρδιά του Ανδρέα Μιαούλη και ο σταυρός που κρατούσε πάντοτε κατά την διάρκεια της μάχης. 
2. Το αρχοντικό του Τομπάζη που λειτουργεί σαν σχολή καλών τεχνών.
3.  Το αρχοντικό του Σαχτούρη όπου λειτουργεί σχολή Αξιωματικών Εμπορικού Ναυτικού, η πρώτη που ιδρύθηκε στην Ελλάδα. 
4.  Άλλα αρχοντικά όπως του Κουντουριώτη, του Βουντούρη και του Βούλγαρη. 
5.  Τα δυο κανονιοστάσια στην είσοδο του λιμανιού που προστάτευαν παλιότερα το νησί από επιδρομές Τούρκων και πειρατών. 
6.  Η δομή και η αρχιτεκτονική της πόλης με τα στενά πέτρινα μονοπάτια. 

ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ
1.  Η μητρόπολη της Ύδρας που βρίσκεται στο λιμάνι και είναι αφιερωμένη στη Κοίμηση της Θεοτόκου, επιβλητικό κτίριο περιτριγυρισμένο με ψιλό τοίχο από όπου ξεπροβάλει το περίφημο ρολόι- καμπαναριό.
2. Οι εκκλησίες του Αγίου Ιωάννη και της Υπαπαντής με τους όμορφους τρούλους που στηρίζονται σε μαρμάρινες αψίδες.
3. Η εκκλησία του Αγίου Κωνσταντίνου του υδραίου, προστάτη του νησιού που έχει κτιστεί στα ερείπια της κατοικίας του Αγίου. Μια επιμελημένη εκκλησία με ξύλινα γλυπτά και χρυσό τέμπλο.

ΠΑΡΑΛΙΕΣ.
Ο Παλαμηδάς, ο Μόλος και τα καμίνια είναι μερικές από τις λιγοστές αμμουδερές παραλίες του νησιού. Η Ύδρα φημίζεται για τις απόκρημνες ακτές της. Σε απόσταση 300 μέτρων από την πόλη υπάρχει προστατευμένο μέρος που κάνουν μπάνιο οι περισσότεροι από τους κατοίκους.

Αξέχαστες σκηνές φυσικής ομορφιάς έχουν δημιουργηθεί, με τον αρμονικό συνδυασμό διάφανων κρυστάλλινων νερών και μεγάλων καταπράσινων πεύκων. Αμέτρητοι παραδοσιακοί όρμοι γύρω από το νησί προσφέρουν στον επισκέπτη στιγμές ηρεμίας και ξεκούρασης. Κάθε μέρος του νησιού έχει πρόσβαση από ξηρά με τις παραδοσιακές άμαξες. Μια βόλτα στο καταπράσινο δάσος, κάνει τον επισκέπτη να νιώσει την μοναδική ατμόσφαιρα του νησιού.
Οι Σπέτσες είναι νησί με μεγάλη ιστορία και το προνόμιο της εθνικής αναγνώρισης για το σημαντικό ρόλο στην επανάσταση του 1821. Ο επισκέπτης νιώθει ότι ξαναζεί αυτές τις ηρωικές στιγμές περιτριγυρισμένος από αξιοθαύμαστα ιστορικά μνημεία που έχουν διατηρηθεί με αγάπη και φροντίδα.

ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ.
1. Αν βρεθείτε στις Σπέτσες πρέπει να επισκεφθείτε το μουσείο που στεγάζεται στο αρχοντικό του Χατζηγιάννη Μέξη ( ένας από τους πιο εύπορους ηγέτες της ελληνικής επανάστασης),
2. το αρχοντικό της ηρωίδας Λασκαρίνας Μπουμπουλίνας που στεγάζει ιδιωτικό μουσείο με προσωπικά αντικείμενα και κειμήλια της επανάστασης,
3. το ιστορικό μοναστήρι του Αγίου Νικολάου όπου στις 3 Απριλίου του 1821 οι ντόπιοι βροντοφώναξαν το «Ελευθερία ή Θάνατος» και ενώθηκαν με τους υπόλοιπους επαναστατημένους Έλληνες.
Παραδοσιακά στοιχεία που λείπουν από άλλα μέρη της Ελλάδας και διακοσμούν την πόλη των Σπετσών.

• Τα διάσημα ναυπηγεία με τα παραδοσιακά ξύλινα σκαριά,
• τα παλιά αρχοντικά των πλοιάρχων του περασμένου αιώνα με την ιδιαίτερη χαρακτηριστική αρχιτεκτονική τους,
• οι παλιές μεταβυζαντινές εκκλησίες σε κάθε γειτονιά,
• οι πλατείες και τα σοκάκια διακοσμημένα με βότσαλο, ε) τα άλογα να σέρνουν τις άμαξες, και τόσα άλλα που κάνουν τον επισκέπτη  να νιώσει αυτό το διαφορετικό τρόπο ζωής, τον τόσο διαφορετικό από αυτόν της πόλης.
  
  
  ΠΑΡΑΛΙΕΣ
  Ακρογιαλιές με χρυσή άμμο ή ανοιχτόχρωμα βότσαλα, πολλοί φυσικοί όρμοι μέσα και έξω από την πόλη προσφέρουν τα υπέροχα δροσερά νερά τους. Μικρές βάρκες φεύγουν από το λιμάνι του νησιού (ΝΤΑΠΙΑ) και μεταφέρουν τους επισκέπτες στις παραλίες του νησιού ΞΥΛΟΚΕΡΙΖΑ, ΑΓΙΟΙ ΑΝΑΡΓΥΡΟΙ, ΖΟΓΕΡΙΑ. Για αυτούς που θέλουν να κολυμπήσουν κοντά στην πόλη υπάρχουν μικροί όρμοι για ένα δροσιστικό διάλειμμα.

Οι Λάκωνες πριν από 2000 χρόνια αποίκισαν ένα βράχο ύψους 350 μέτρων που βρίσκεται στη νοτιοανατολική άκρη της Πελοποννήσου. Μέσα σε μερικούς αιώνες αναπτύχθηκε μια πόλη που έμεινε γνωστή ως ΜΟΝΕΜΒΑΣΙΑ ή Γιβραλτάρ της Ανατολής.

Η ονομασία ΜΟΝΕΜΒΑΣΙΑ σημαίνει προσπελάσιμη μόνο από μια είσοδο και προέρχεται από τα συνθετικά « μονή» και « έμβαση». Η πόλη χωρίζεται σε δύο κομμάτια την πάνω πόλη που σώζονται μόνο ερείπια και την κάτω πόλη, ένα κάστρο με ζωντάνια που κατοικείται και διατηρείται στη μορφή που είχε πριν από 200 χρόνια.

Η πόλη χτίστηκε τον 6 αι. όταν κάτοικοι της περιοχής κατέφυγαν για να γλιτώσουν από Αβαρικές επιδρομές. Πρώτα κτίστηκε η επάνω πόλη και τον 10 αι. οχυρώθηκε η κάτω πόλη.

Ο Γουλιέλμος Βιλλεαρδουίνος το 1248 καταλαμβάνει την Μονεμβασιά μετά από πολιορκία δύο ετών. Το 1251 ο δεσπότης της Νίκαιας Ιωάννης Παλαιολόγος στη μάχη της Πελαγονίας νικά τον Βιλλεαρδουίνο ο οποίος για να γλιτώσει από την αιχμαλωσία παραδίνει στους Βυζαντινούς τα κάστρα της Μονεμβασιάς, της Μάνης και του Μυστρά. Μέχρι το 1419 η πόλη παραμένει στην κυριαρχία των Βυζαντινών και γνωρίζει άνθηση οι τέχνες , τα γράμματα, η ναυτιλία και το εμπόριο.

ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ
1 Το σπίτι του ποιητή Γιάννη Ρίτσου κοντά στην κεντρική πύλη
2 Ο ναός του Ελκόμενου Ιησού στην κεντρική πλατεία
3 Τα μικρά σοκάκια που σας οδηγούν στα τείχη και τα παλιά αρχοντικά
4 Την εκκλησία της Αγίας Σοφίας στο επάνω κάστρο από όπου η θέα είναι καταπληκτική.

Ένα νησί με μεγάλη ιστορία, κατοικήθηκε το 5000 π.χ. από φυλές της Πελοποννήσου. Ανέπτυξε μεγάλη ναυτική δύναμη, εμπόριο και βιομηχανία μετάλλων, αγγείων και αρωμάτων, από τον 7ο αιώνα π.χ. έγινε ανταγωνίστρια με την Αθήνα. Ίδρυσε πολλές αποικίες και κυκλοφόρησε το πρώτο νόμισμα στην Ελλάδα.

Το 455 π.χ. ξεκινά η παρακμή της με την ήτα από του Αθηναίους και μετά κατά σειρά ανήκε στους Σπαρτιάτες , τους Μακεδόνες, τους Ρωμαίους και τους Τούρκους. Ο Καποδίστριας έκανε την Αίγινα προσωρινή πρωτεύουσα του Ελληνικού κράτους το 1828.

Οι αρχαίοι την ονόμαζαν Οινώη ενώ το σημερινό της όνομα το πήρε από την νύμφη Αίγινα, μητέρα του Αιακού του πρώτου βασιλιά του νησιού, καρπός του ερωτά της με τον Δια.

ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ

1. Τα νεοκλασικά κτήρια και οι περίπατοι στα σοκάκια της πόλης,
2. το κυβερνείο του Καποδίστρια στην πόλη
3. το λευκό εκκλησάκι του Αγ. Νικολάου στο λιμάνι
4. το μουσείο με πολλά ευρήματα της κλασικής εποχής
5. τα ερείπια του στρατιωτικού λιμανιού
6. τον ναό του Απόλλωνα του 6ου π.χ. αιώνα στην άκρη της πόλης
7. το μοναστήρι του Αγ. Νεκταρίου με την λαμπρή εκκλησία
8. τον ναό της Αφαίας του 5ου π.χ. αιώνα που διατηρείται σε καλή κατάσταση.

Πολλές αμμώδεις παραλίες βρίσκονται κοντά στην πόλη και στα γνωστά χωριά Πέρδικα, Σουβάλα, Αγ. Μαρίνα.

Ο πρώτος που σκέφθηκε την διάνοιξη του ισθμού ήταν ο τύραννος της Κορίνθου Περίανδρος τον 7ο αιώνα π.χ. ήταν βέβαια ακατόρθωτο με τα μέσα της εποχής.

Κατά την Ρωμαϊκή εποχή ο Ιούλιος Καίσαρ το 44 π.Χ. και ο Καλιγούλας το 37 μ.Χ. κάνουν σχέδια τομής του Ισθμού που εγκαταλείφθηκαν για διάφορους λόγους. Ο Νέρωνας το 66 μ.Χ. βασίστηκε σε αυτά τα σχέδια για το έργο, και οι εργασίες άρχισαν το 67 μ.Χ. και από τις δύο άκρες Σαρωνικό και Κορινθιακό. Χρησιμοποιήθηκαν χιλιάδες εργάτες ενώ την έναρξη εργασιών έκανε ο ίδιος ο αυτοκράτορας με μια χρυσή αξίνα. Οι εργασίες προχώρησαν σε μήκος 3300 μέτρα και σταμάτησαν όταν ο Νέρωνας αναγκάστηκε να γυρίσει στην Ρώμη για να αντιμετωπίσει την ανταρσία του στρατηγού Γάλβα και μετά τον θάνατό του -σε σύντομο χρονικό διάστημα Π εγκαταλείφθηκε.

Στα νεότερα χρόνια η ελληνική κυβέρνηση το 1869 αποφασίζει την διόρυξη του ισθμού και το 1870 υπογράφει συμβόλαιο με γαλλική εταιρεία. Η έναρξη των εργασιών έγιναν μόλις το 1882 αφού η σύμβαση είχε ατονήσει. Η πιο οικονομική χάραξη κρίθηκε αυτή που είχε εφαρμόσει ο Νέρωνας με μήκος 6300 μ. Το έργο ολοκληρώθηκε το 1893.

Η διώρυγα της Κορίνθου έχει μήκος 6300 μ. πλάτος 24μ. βάθος 8 μ. και σε μερικά σημεία το ύψος φθάνει τα 80 μέτραΙ. Μπορείτε να την περάσετε με τα πλοία μας σε χρόνο 30 περίπου λεπτών και να θαυμάσετε τους γεωλογικούς σχηματισμούς και εκατομμύρια χρόνια γεωλογικής ιστορίας.

Η παράδοση λέει ότι όσοι το γνώρισαν αγκιστρώθηκαν από τις ομορφιές του μένοντας κοντά του. Όταν επισκεφθείτε το νησί θα καταλάβετε το γιατί. Το πράσινο των πεύκων και τα πολύχρωμα αγριολούλουδα συνδυάζονται αρμονικά με το γαλάζιο της θάλασσας. Ένα καταπράσινο νησί με καθαρές θάλασσες, προσφέρει όλα τα είδη παραλίας και είναι παράδεισος για τους ψαροντουφεκάδες.

Ο Πόρος είναι ένα από τα πιο όμορφα νησιά του Αργοσαρωνικού και έλκει πολλούς επισκέπτες κάθε καλοκαίρι. Όμορφες παραλίες, κομψά σπίτια και λόφοι κατάφυτοι από πεύκα, είναι μια συνοπτική περιγραφή του νησιού.

Το νησί βρίσκεται στην ανατολική πλευρά της Αργολίδας και χωρίζεται από αυτήν με ένα στενό κανάλι που φαρδαίνει στα δυτικά και σχηματίζει τον όρμο του Νεωρίου. Ένα μικρότερο κανάλι χωρίζει το νησί σε δυο κομμάτια. Το μεγάλο κομμάτι ονομάζεται Καλαυρία και είναι μια ασβεστολιθική έξαρση 400 μέτρων ενώ το μικρότερο κομμάτι ονομάζεται Σφερία και είναι ένα ηφαιστιογενές νησάκι στο οποίο βρίσκεται η πόλη του Πόρου που αντικρίζει τον Γαλατά, μια κωμόπολη 300 μόνο μέτρα μακριά από το νησί πάνω στην αργολική γη. Η πόλη του Πόρου, τα άσπρα σπίτια με τις κατάφυτες αυλές και τις πέργκολες δένουν υπέροχα με ένα ψηλό γαλάζιο καμπαναριό που δεσπόζει στο πιο ψηλό σημείο της πόλης. Από εκεί η θέα είναι υπέροχη, η πόλη, το αγκυροβόλιο και τα βουνά της Τροιζηνίας.

Αν περπατήσετε στο λιμάνι του νησιού, θα ατενίσετε τον Γαλατά, το στενό κανάλι και το αγκυροβόλιο όπου το 1831 τα πολεμικά του Μιαούλη έβαλαν κατά της φρεγάτας Ελλάς, με την οποία ο Καποδίστριας ήθελε να ηγηθεί του ρωσικού στόλου και να τιμωρήσει τους υδραίους αντιπάλους του. Η πόλη είναι διάσπαρτη από παραδοσιακά καφενεία και ταβέρνες που προσφέρουν θαλασσινά πιάτα και άλλα εδέσματα. Αν ακολουθήσουμε τον παραλιακό δρόμο θα συναντήσουμε τις παλιές μπαρουταποθήκες που έχουν μετατραπεί σε σχολείο του πολεμικού ναυτικού και μόλις περάσουμε το κανάλι στα δυτικά εκτείνεται ο ρώσικος όρμος, μόνιμος ναύσταθμος του ρώσικου στόλου τον περασμένο αιώνα. Με ταξί μπορείτε να επισκεφθείτε τον ναό του Ποσειδώνα του 6ου π.Χ. αιώνα ή το μοναστήρι της Ζωοδόχου Πηγής.